هراسی نیست از این که امید , 

                                            ارزش صبوری ندارد....

و دل بستنی که از این همه سکوت بر می خیزد

                                                        رفتنی ست.....

و قصه ها پر می شوند از غصه ها و گلایه ها .....

عادت می کنیم به مرگی که در چشمان خواب آلوده مان می خندد
                                             

                        و پریشانی را به بازی می گیرد

سایه ها رهایمان نمی کنند...

غریبه می شوند دست هایی که گله از دلسوزی می کردند

                     و من و تو خسته می شویم

از آن اشاره های دورادوری که آزادی را در تقدیر ما می شکند !

ولی تن می دهیم به تمام فاصله ها.....

*****************

سلام 

این آخرین پست وبلاگ میترا الهه ی مهر ِ

من به چیزایی که می خواستم رسیدم

الان دیگه نه تنهام و نه بی هدف

چند روز دیگه مونده تا وبلاگم دو ساله بشه

و من قبل از اون روز تعطیلش می کنم تا زندگیه جدیدمو با یه امید ابدی

ادامه بدم (آخه خیلی وقته شروع شده )

از همه ی اونایی که تو این مدت کمک کردن - انتقاد یا پیشنهاد دادند

ممنونم

برای همه آرزوی موفقیت می کنم

حق یارتون