صادق هدايت در سه شنبه 28 بهمن ماه 1281 در خانه  پدری  در تهران تولد يافت .

پدرش هدايت قلی خان هدايت « اعتضادالملك »‌  فرزند جعفر قلی  خان هدايت

« نيرالملك » و مادرش خانم عذری- زيورالملك هدايت  دختر حسين قلی خان

مخبرالدوله دوم بود. پدر و مادر صادق از تبار رضا قلی خان هدايت يكي از

معروفترين نويسندگان ، شعرا و مورخان قرن سيزدهم ايران می باشد كه خود از

بازماندگان كمال خجندی بوده است. او در سال 1287 وارد دوره ابتدايی در

مدرسه علميه تهران شد و پس از اتمام  اين  دوره تحصيلی  در  سال

1293 دوره  متوسطه  را  در دبيرستان دارالفنون آغاز كرد. در سال

1295 ناراحتی چشم  برای او پيش آمد كه در نتيجه  در  تحصيل  او

وقفه ای حاصل شد ولی در سال 1296 تحصيلات خود را در مدرسه سن لويی

تهران ادامه داد كه از همين جا با زبان و ادبيات فرانسه آشنايی پيدا كرد.
       در سال 1304 صادق هدايت دوره تحصيلات متوسطه خود را به پايان برد

و در سال 1305 همراه عده ای از ديگر دانشجويان ايرانی برای تحصيل به

بلژيك اعزام گرديد. او ابتدا  در بندر « گان » در بلژيك در دانشگاه اين  شهر به

تحصيل پرداخت  ولی از آب و هوای آن شهر  و وضع  تحصيل  خود اظهار

نارضايتی می كرد  تا بالاخره او را به پاريس در فرانسه برای ادامه

تحصيل منتقل كردند. صادق هدايت در سال 1307 براي اولين بار دست

به خودكشی زد و در ساموا حوالی پاريس عزم كرد خود را در رودخانه

مارن غرق كند ولی قايقی سررسيد و او را نجات دادند.

سر انجام در سال 1309 او به تهران مراجعت كرد و در همين سال در

بانک  ملي ايران استخدام شد .   در  اين  ايام  گروه  ربعه شكل گرفت كه

عبارت بودند از : بزرگ علوی ، مسعود  فرزاد ، مجتبی مينوی  و صادق  هدايت.

در سال 1311 به  اصفهان مسافرت كرد در همين سال از بانک ملی استعفا

داده و در اداره  كل  تجارت مشغول كار شد.
       در سال 1312 سفري به شيراز كرد و مدتی در خانه عمويش دكتر

كريم هدايت اقامت داشت. در سال 1313 از اداره كل تجارت استعفا داد و

در وزارت امور خارجه اشتغال يافت. در سال 1314 از وزارت امور خارجه

استعفا داد. در همين سا ل به تامينات در نظميه تهران احضار و به علت مطالبی

كه در كتاب وغ وغ  ساهاب  درج شده بود  مورد بازجويی و اتهام قرار گرفت.

در سال 1315 در شركت سهامی كل ساختمان مشغول به كار شد . در

همين سا ل عازم هند شد و تحت نظر محقق و استاد هندي بهرام گور انكل ساريا

زبان پهلوی را فرا گرفت . در سال  1316 به   تهران مراجعت كرد و

مجددا در بانك ملی ايران مشغول به كار شد. در سال 1317 از

بانك ملی ايران مجددا  استعفا  داد و در اداره  موسيقی  كشور به  كار

پرداخت  و ضمنا همكاری با  مجله موسيقی  را آغاز كرد و در سال

1319 در دانشكده هنرهای زيبا با سمت مترجم به كار  مشغول  شد.

        در سال 1322 همكاری  با  مجله سخن را آغاز كرد .

در سال 1324 بر اساس دعوت  دانشگاه  دولتی  آسيای ميانه در

ازبكستان عازم تاشكند شد . ضمنا ً همكاری  با مجله پيام نور را آغاز كرد

و در همين سال مراسم بزرگداشت  صادق هدايت در انجمن فرهنگی ايران

و شوروی برگزار شد. در سال 1328 برای شركت در كنگره جهانی

هواداران صلح از  او دعوت به عمل  آمد  ولی به دليل  مشكلات  اداری

نتوانست  در  كنگره حاضر شود. در سال 1329 عازم پاريس  شد و

در 19 فروردين 1330 در همين شهر بوسيله گاز دست به خودكشی زد .

او 48 سال داشت كه خود  را از رنج زندگی رهانيد و مزار او در گورستان

پرلاشز  در پاريس قرار دارد. او تمام  مدت عمر كوتاه خود را

در  خانه پدری زندگی كرد.

هدایت مرگش نیز همچون زندگیش زیبا بود. رحمت مقدم، که

او را در بستر مرگ دیده، گفته است:
»      یک ژاکت به تن داشت خیلی تمیز با پیراهن سفید، و شلوار

هم به پا داشت. صورتش را اصلاح کرده بود، انگار می خواسته

به مهمانی برود یا در مجلس رسمی شرکت کند. لباس تمیز،

صورت تراشیده و موها شانه خورده و مرتب. «