مبعث رسول زیبایی رو به همه ی مردم دنیا تبریک میگم

محمد (ص) یه نور الهیه  که نه تنها مسلمین بلکه همه ی

مردم در هر نقطه از گیتی باید ازش بهره ببرند.

امروزم یکی دیگه از آهنگای سامی یوسف (المعلم)

روهمراه متنش واسه دانلود گذاشتم به مناسبت عید فردا

سبز باشید  و شاد...

download music almouallem

«میترا و وَرزا: این دیوارنگاره از مهرابه ‌ای در مارینو ایتالیا است که

صحنه قربانی کردن ورزا و دنباله فلکی ردای میترا را نشان می‌دهد.»

مِهرپرستی یا آیین مهر یا میترائیسم از دین‌های باستانی ایرانیان بود.

این دین که از سده یکم پ.م. تا سده پنجم پس از میلاد در بسیاری نقاط پیروان

 زیادی داشت بر پایه پرستش ایزد ایرانی مهر (میترا) و دیگر ایزدان

 ایرانی بنیاد شده بود.

مهرپرستی در حدود بیش از 4000 سال پیش در میان ایرانیان به وجود

 آمده اما بنا به دلایل مذهبی پیدایش آن را به زمان تولد عیسی مسیح

 نزدیک می‌کنند. این آیین از سده نخست میلادی در شاهنشاهی روم

 همه گیر شدد و بنا به روایتی دیگر مدت پیش از آن به اروپا راه یافت.

 این دین در سده‌های سوم و چهارم میلادی به اوج خود رسید و بویژه

 در میان سربازان رومی باورمندان بسیاری داشت. پس از

 فرمان تئودوس یکم در ۳۹۱ میلادی که طی آن همه کیش‌ها و آیینهای

غیرمسیحی ممنوع اعلام شد آیینهای مهرپرستی نیز در مغرب‌زمین

رفته رفته از رواج افتاد. گرچه نمادها و پرستشگاه‌های آن در سراسر

 اروپا و مفاهیم آیین مسیحی و رفتارهای مسیحیان باقی مانده.

مهر یا میترا (از ریشهٔ میثر) از کهن‌ترین ایزدان ایرانی و هندی است,

 برخی نشانه‌های پرستش او را در ایران به پیش آریایی بر می‌‌گردانند

(اگر بخش بندی پیشا آریایی و پسا آریایی را بپذیریم!) در بارهٔ آغاز دین

مهرپرستی در ایران نمی‌توان به درستی آن را روشن ساخت ولی

 می‌‌دانیم که بسیار پیش از آنکه کیش زرتشتی و ودایی پدید آیند نژاد

 ایرانی او را با آیینی راز آمیز ستایش می‌‌کردند, آیینی که در آینده

 نام "عرفان اسلامی یا مسیحی" به خود گرفت, امروزه گروهی از

 پزوهشگران ایرانی توان آن را دارند که پیشینهٔ پیوستهٔ این آیین را

 تا به امروز در ایران نمایان سازند. پیوند میترا با خورشید و گاو و

 ماه برای ما روشن است و روشن است که علامت + که آن را چلیپا

 می‌‌گفته‌اند سمبل خورشید بوده است ولی نزدیکی آن با آتش

(هنایش زرتشتی) یا با آمایش تن! (هنایش یونانی که در دیدگاه

 مهرپرستان ایرانی نکوهیده است.) و از این دست را باید پیش از

 پذیرفتن سبک سنگین کرد.

روند مهرپرستی در ایران

به درستی نمی‌شود گفت آیا میترا خدای آفریدگار بوده یا پیامبر ,

آنچه می‌توان از خویشکاری او در باور پرستندگانش دریافت این است

 که او میانجی یا رهایی بخشی در میان مردم بوده و در زمان نبودنش

نیز دوستدارانش باید برای باز گشتش به زمین می‌‌پیوسیدند (انتظار می‌‌کشیدند).

در باور غربی او پسر خورشید بود و در پایان زمان به زمین باز

 می‌‌گشت.خورداد و خورتات و خور از کلماتی است که به این خدا یا

 نبی منسوب است خورشید در واقع از دو کلمه خور به معنی خدا و شید

 به معنی درخشنده و جاوید می‌‌باشد مانند جم شید

در ایران با آمدن اسلام میترا جانی تازه می‌گیرد, ریشه‌های آسمانی باور

 به میترا و آیین پرستش او در آمیزش با اسلام زیباترین و با

شکوه‌ترین اندیشه را پدید می‌‌آورد. این که مولوی و حافظ و هاتف

 و.... بی پروا از آمد و شد خود به خرابات (خورآباد یا پرستشگاه خورشید

 که نماد میترا است) یا از آیین‌های آن (سروده‌های حافظ گزارش

انجام آیین مهرپرستی است نه اینکه انباشته‌ای از وازه‌های کنایی)

سخن می‌گویند ویهانی (برهانی) بر این گفته است. برای نمونه در

 این سروده: "پرستش به مستیست در کیش مهر...." از نوشیدن می‌‌هوم

هنگام پرستش در آیین مهر پرستی سخن به میان است. پله‌های

 چیستا (عرفان) نیز بازتابی از پله‌هایی است که رهرو میترایی برای

رسیدن به پلهٔ شیر مردی و سر انجام "پیر" شدن, باید بپیماید.

باور ميترايی يا خورشيد نيايش را حتا در اشعار مولانا جلال الدين

 که مذهب اشعری گاهی چون دماغهٔ در بحر کلامش بستر می گستراند،

 ميتوان دريافت جاييکه می گويد:

نه شـــــــبم نه شب پرستم که حديث خواب گويم

چوغــلا م آفــتــابـم هـمــه ز آفــتـاب گويــم

کمتر شاعر و روشنفکر زمانه‌ها را تاريخ ادب سرزمين ما بياد دارد

 که در ستايش و نيايش خورشيد گلدسته‌های کلام نياراسته باشد. اما

همه گلدسته چيده اند، ولی دقيقی بلخی ابر از چهره خورشيد بر کشيد

 تا جهان از گلهای هستی ما را در نور آن روشن بنماياند، و

 «بدان را به دين خدای آورد».

در پرتوی اين آرمان سترگ است که دقيقی

 بلخی پس ازبر خوانی سروده‌های روزگاران

 تابناکی مادر شهر خرد, که بدست اهريمنان

 آدم روی تازی در حجله دودين به ماتم

 فصل‌های افتابی خويش می گيريست، به تصوير

 شگفتن درخت گشن خرد در باغستان  دامن 

ان مادر، در آن روز گاران می پردازد :

چو یکـــچند سالان بر آمد بر ين درختــــی پديد آمد اندر زمين

در ايوان گشتاسب بر سوی کاخ درختی گشن بود بسیار شاخ

. دقيقی بزرگ با آوردن نام پاک زرتشت روزنه‌ای را به سوی گلستان

 رنگين اعتقاد ات اهورايی چند هزار سالهٔ مردم ما می کشايد، گلستان که

 در آن هزاران شاخه گل از راز و رمز خوشبختی، زيبای، لطف و

سعادت همگانی انسان ها، معطر با شبنم نماز يزدان، شميم می افشاند و :

همه بـرگ وی پند و بارش خرد کسی کــو خرد پرورد کی مُرد

خجسته پی و نام او زردهـشـت که آهرمن بد کنش را بکـشـت

پيام ظهور حضرت زرتشت در اشعار دقيقی بلخی مرحلهٔ از نهادگاری

 باورها و قانون زندگی بر پايهٔ خرد است، یا به بيان ديگر آغاز مرحلهٔ

تدوين قانون زندگی بر اصول و هنجارهای خرد به شمار می آيد.

با اين حال، بنياد گذار و سرايشگر نهادينه‌های خرد اوستايی در

چ شاهنامه ،حضرت دقيقی بلخی را بايد نام برد، اوست که کلام

آسمانی اش را از زادگاه نزول فرهء يزدی {بلخ} ،آغاز مينمايد و

 آنگاه به شناسايی پيغمبر خرد و خردمندی رسالت او می پردازد،

بر گرفته از :

http://fa.wikipedia.org/wiki/

سلام امروز می خوام یه خواننده ی با حال مسلمانو بهتون معرفی کنم البته

 مطمئنم که خودتون با هاش آشنا هستید.و یکی از ترانه هاشو واسه دانلود

 گذاشتم تو این پست .

  این آهنگ واقعا ً زیباست ....

 ترکی و هندی نشان داده ............. .

اگه اطلا عات بیشتری خواستید پیشنهاد می کنم حتما ً یه سر

 به  وب سایت فارسی سامی یوسفبزنید.

نمی دانم در میان اینهمه وادی سر سبزچرا پا به این بادیه نهادم؟

نمیدانم

چه می خواهم؟

گلی نمی یابم

کسی نیست جز مهتاب

و

سکوتی سرد

ستاره ای نمیبینم

آه ای ساربان ، ای راهنما

تو خود مرا به اینجا خواندی حال از تو می خواهم مرا بازگردانی

تو ای بزرگ دانا

من نزد تو آنقدر حقیرم که قدرت درخواست از تو را ندارم

ولی

به عدالت علی و به مظلومیت مسیح

به پاکیه مریم و نجابت فاطمه

شبانم باش...

همانطور که شبان داوود شدی

شبانم باش و مرا با خود ببر

هرروز که می گذرد احساس می کنم فاصله ای نمانده

و

مرگ خورشید آن روزتولدی ست برای وصال ما

اما وقتی سپیده دم فردا را هم می بینم نا امید تر از قبل

منتظر می مانم تا بیایی

مهربانم

بیا و مرا از این کویر بی باران برهان

بیا و مرا با خود ببر

بیا

 Mithra

ز لیلی من شنیدم یا علی گفت

 به مجنون چون رسیدم یا علی گفت

مگر این وادی دارالجنون است

که هر دیوانه دیدم یا علی گفت

نسیمی غنچه ای را باز می کرد

به گوشش غنچه کم کم یا علی گفت

چمن با ریزش باران رحمت

دعا می کرد او هم یا علی گفت

یقین پروردگار آفرینش

به موجودات عالم یا علی گفت

خمیر خاک آدم را سرشتند

چو بر می خاست آدم یا علی گفت

مسیحا هم دم از اعجاز می زد

زبس بیچاره مریم یا علی گفت

علی را ضربتی کاری نمی شد

گمانم ابن ملجم یا علی گفت

مگر خیبر ز جایش کنده می شد

 یقین آنجا علی هم یا علی گفت

میلاد علی (ع) رو به همه تبریک میگم

مخصوصا ْ به پدرای عزیز

و

پدرایی که بین ما نیستن

روحشون غرین رحمت حق

التماست نمي كنم

هرگز گمان نكن كه اين واژه را

 در وادي آوازهاي من خواهي شنيد

 تنها مي نويسم بيا

 بيا و لحظه يي كنار فانوس نفس هاي من آرام بگير

 نگاه كن

 ساعت از سكوت ترانه هم گذشته است

 اگرنگاه گمانم به راه آمدنت نبود

 ساعتي پيش

اين انتظار شبانه را به خلوت ناب خواب هاي تو مي سپردم

 حال هم

 به چراغ همين كوچه ي كوتاه مان قسم

 بارش قطره يي از ابر باراني نگاهم كافي ست

 تا از تنگه ي تولد ترانه طلوع كني

اما

 تو را به جان نفس هاي نرم كبوتران هره نشين

 بيا و امشب را

 بي واسطه ي سكسكه هاي گريه كنارم باش

مگر چه مي شود

يكبار بي پوشش پرده ي باران تماشايت كنم ؟

 ها ؟

 چه مي شود ؟

 « یغما گلرویی »

When you feel unlovable, unworthy and unclean,
when you think that no one can heal you,
Remember, Friend,
God Can.

وقتي احساس مي‌کني قابل دوست داشتن نيستي
وقتي احساس بي لياقتي و نا پاكي مي كني
وقتي احساس مي كني كسي نمي تواند دردهاي تو را التيام ببخشد
به ياد داشته باش دوست عزيز من
خدا مي تواند

When you think that you are unforgivable
for your guilt and your shame
Remember, Friend,
God Can.

وقتي احساس مي‌كني قابل بخشش نيستي
براي شرم و گناه هايت
به ياد داشته باش دوست عزيز من
خدا مي تواند

When you think that all is hidden
and no one can see within
Remember, Friend,
God Can.

وقتي فكر مي كني همه چيز پنهان است
و هيچكس نمي تواند درون را ببيند
به ياد داشته باش دوست عزيز من
خدا مي تواند

And when you have reached the bottom
And you think that no one can hear
Remember my dear Friend
God Can.

وقتي به انتها مي رسي و گمان مي‌كني 
کسي نيست تا صدايت را بشنود
به ياد داشته باش دوست عزيز من
خدا مي تواند

And when you think that no one can love
The real person deep inside of you
Remember my dear Friend,
God Does.

وقتي گمان ميبري كسي نمي تواند
به خود واقعي درون تو عشق بورزد
دوست عزيز من به ياد داشته باش

خدا مي تواند